Τελικά βάλαμε μυαλό?
Δευτέρα 2/11/2009
Έβαλαν…?
Φυσικά και όχι για όσους δεν το θέλησαν…
Κάποιοι με ρωτούσαν τι καταλαβαίνω που τα γράφω, κάποιοι άλλοι μου έδωσαν συγχαρητήρια που εκφραζόμουν κι ας είχα υπερβολικό τόνο λόγω χιουμοριστικής διάθεσης, κάποιοι συμφώνησαν απλά χωρίς να μπαίνουν σε περαιτέρω ανάλυση και κάποιοι άλλοι συμφωνούσαν και διαφωνούσαν μαζί ανά πληροφορία, με αποτέλεσμα αυτή η ποικιλομορφία στις απόψεις να είναι και το απόσταγμα που μένει μετά από κάθε κείμενο. Είτε διαβάζουμε ένα επιστημονικό άρθρο, είτε κάποιο άρθρο που μεταφέρει απόψεις του συγγραφέα ή απόψεις άλλων και που δεν έχει καμία επιστημονική βαρύτητα, έχει σαν αποτέλεσμα κάποιους ανθρώπους να τους αγγίζει και κάποιους άλλους όχι. Κανένα άρθρο δεν έχει φανατικούς υποστηριχτές το 100 % των αναγνωστών του, έτσι αυτοί που νιώθουν το νόημα πίσω από τις λέξεις και δεν μένουν στο γεγονός πως εκφράζεται από κάποιον “άσημο” , είναι αυτοί που ίσως προβληματιστούν και ταυτιστούν με τις λέξεις, αφήνοντας τους εαυτούς τους ελεύθερους στην αλλαγή. Αυτά τα δύο κείμενα δεν εμπεριείχαν τίποτα που ο κόσμος δεν γνώριζε, καμία καινούρια πληροφορία δεν έγινε κτήμα των αναγνωστών, όμως μερικές φορές κάτι που γνωρίζουμε ξεχνιέται και θάβεται μέσα μας, μη μπορώντας πια λόγω συνήθειας να το αφήσουμε να μας επηρεάσει. Κάποιος λοιπόν που θα τύχει να μας βοηθήσει να φέρουμε στην επιφάνεια αυτό που κρύβαμε μέσα μας και να ξαναρίξουμε φως πάνω του, ίσως μας επιτρέψει να δουλέψουμε σε αυτό και με σύμμαχο τον χρόνο, να κάνουμε ένα μικρό βηματάκι προς μία θετικότερη κατεύθυνση.
Όσες γυναίκες αναγνώρισαν λίγο από τον εαυτό τους πίσω από το επιθετικό ύφος του εν λόγω κειμένου μου, μπορεί να θυμήθηκαν πως πράγματι κάπως έτσι αντιδρούν ανά κατηγορία και ίσως να μην το ήθελαν αυτό. Βεβαίως δεν θεωρώ πως πρέπει να ταιριάζουν όλες οι κατηγορίες σε όλες τις αναγνώστριες και είναι προφανές πως όταν το έγραφα δεν είχα κάτι ανάλογο στο μυαλό μου. Αν όμως μια κατηγορία ήταν αρκετή στο να δει κάποια, κάτι από τον χαρακτήρα της, τότε π.χ υπενθυμίζοντας της πως θα ήθελε να είναι περισσότερο φιλική αλλά δεν το κάνει, να μπόρεσε να προβληματιστεί λίγο στο να προσπαθήσει ξανά και την επόμενη φορά να επιτρέψει σε κάποιον να νιώσει λίγο περισσότερο φιλόξενα στον χώρο της. Ίσως κάποια άλλη να σκέφτηκε πως πράγματι δίνει όλη της την βαρύτητα στην εμφάνιση κάποιου, αλλά τελικά να θυμήθηκε πως κάποιος κάποτε που δεν ήταν τόσο ωραίος… την κέρδισε με την προσωπικότητα του…
Ίσως…
Από τους άντρες που διάβασαν το ανάλογο κείμενο, κάποιοι ενδεχομένως είπαν «τι λέει ο ξερόλας» περιφρονώντας τις πληροφορίες, κάποιοι άλλοι γέλασαν δεχόμενοι πως πίσω από το χιούμορ υπάρχει μια δόση αλήθειας, κάποιοι άλλοι συμφώνησαν πως τα πράγματα έτσι είναι και μου έδωσαν συγχαρητήρια. Ίσως ένας από αυτούς να μπόρεσε να θυμηθεί πως δεν θέλει να είναι ντροπαλός και αδρανής με την ερωτική του ζωή και να μπήκε σε μια διαδικασία, την επόμενη φορά που θα βγει, να ξανακάνει μία προσπάθεια.
Ίσως…
Αυτά τα ίσως λοιπόν είναι και ο λόγος που κάποια κείμενα μου έχουν ρόλο υπενθύμισης και όχι ενημερωτικού χαρακτήρα…
Έχει τύχει σε κάποιον να παραμελήσει τον εαυτό του και να πάρει μερικά κιλά? Έχει τύχει να σκέφτεται πως « Έχω παχύνει ρε γαμώτο » χωρίς να παίρνει την απόφαση να προσέξει την διατροφή του? Πιστεύω πως έχει συμβεί σε πολλούς… και πιστεύω πως σε πολλούς έτυχε να τους πει κάποιος « Έχεις παχύνει » κάνοντας τους την επόμενη μέρα να αρχίσουν δίαιτα. Δεν τους είπε κάτι που δεν ήξεραν, το γεγονός όμως πως το άκουσαν από κάποιον άλλο, υπενθυμίζοντας τους πως συμβαίνει, τους αφύπνισε και τους ενεργοποίησε. Δεν χρειάζεται να είναι διαιτολόγος κάποιος για να κάνει την συγκεκριμένη παρατήρηση, ούτε κ εγώ να είμαι κοινωνιολόγος ή σεξολόγος όπως αναφέρθηκε από κάποιον αναγνώστη για να εκφράζω τις υποκειμενικές απόψεις μου ή απόψεις άλλων.
Ακριβώς αυτό είναι και η απάντηση σε όσους έτυχε να μου πουν «Μα δεν λες κάτι καινούριο…» και έχουν απόλυτο δίκιο. Υπενθυμίζω πράγματα, αφυπνίζω καταστάσεις και φέρνω αναμνήσεις στο προσκήνιο, που μπορεί να είναι χαράς, λύπης ή ακόμα και σε ελάχιστες περίπτωσης αυτοβελτίωσης.
Αφού λειτούργησες μία ηλεκτρική συσκευή... παίζει ρόλο αν το έκανες από μόνος σου, αν σε βοήθησε κάποιος ειδικός ή οποιοσδήποτε τυχαίος?
Αφού ένα ποίημα σε ξετρέλανε... παίζει ρόλο αν είναι γραμμένο από τον Ελύτη ή από κάποιον ανώνυμο ποιητή?
Αφού φτάσεις σε έναν προορισμό... παίζει ρόλο αν έψαχνες για ώρα μόνος σου, αν είδες από χάρτη ή αν σε κατεύθυνε ένας τυχαίος περαστικός?
Τελικά το πρόβλημα σε μια πληροφορία είναι ποιος την λέει και τι είδους πληροφορία είναι? Ή ποια είναι τα στοιχεία εκείνα που δομούν το εγώ μας, με αποτέλεσμα να επηρεάζουν το αν μπορούμε να την δεχτούμε ή όχι?
Μην ξεχνάμε να βάζουμε όνομα στα σχόλια μας...
(Υποβολή σχολίου ως ---> Όνομα/διεύθυνση URL ---> Γράφουμε όνομα ---> Αφήνουμε την Διεύθυνση URL κενή ---> Συνέχεια)
________________________________________________
